Ölçeklenebilirlik (scalability): uygulamanın yüksek kullanıcı sayılarında da ihtiyaca cevap verebilmesi

Güvenilirlik (robustness): sistemin çalışır durumda kalması ve uygulama içinde alınacak hatalardan etkilenmemesi

Güvenlik (security): kullanıcılara ait özel bilgilerin ve finansal kaynakların korunması

Hızlı uygulama geliştirme (rapid application development): bankacılık ürünlerinin kısa süre içinde ve minimum efor harcanarak hizmete sunulabilmesi

Esneklik (flexibility): uygulamanın yeni dağıtım kanallarına ve farklı kaynaklardan sunulabilecek servislere uyarlanabilmesi için gerekecek değişikliklerin en aza indirilmesi

Bu tasarım ilkelerinin gerçekleştirilebilmesi için VeriBranch uygulamasının tasarımında belirlenen standartlar şunlardır:

Çok Katmanlı Yapı: Çok katmanlı modelleme yaklaşımına göre istek istemciden (en üst katmandan) sunucuya (en alt katmana) ulaşırken çeşitli yazılım katmanlarından geçer. Her yazılım katmanı bazı işlem ve özellikleri içeren bir sanal makine (virtual machine) gibi çalışır. Bu şekilde her katman ona bağlı olan katmanlara servis verir ve servisin gerçekleştirilmesi için gerekli karmaşık işlemleri bünyesinde gizler. VeriBranch uygulamasının dizaynında kapalı katmanlı yapı (opaque layering) metodu benimsenmiştir. Bakım ve değişiklik ihtiyaçlarını en aza indirmeyi amaçlayan bu teknik, her katmanın dizayn içinde sadece bir altında bulunan katmana erişebilmesi anlamına gelir. Daha alt seviyelere doğrudan çağrı yapılması engellenir. VeriBranch uygulamasının katmanları uygulama mimarisinde gösterilmiştir. Çok katmanlı yapının kullanılmasında temel amaç uygulamanın esneklik özelliği kazanmasıdır. Bunun yanında çok katmanlı yapı kolay anlaşılabilir olma özelliği ile hızlı uygulama geliştirmeyi de mümkün kılar.

XML Uyumlu Veri Birimleri: Sistem arayüzü (middleware) uygulamaların önemli bir gereksinimi de iletilen bilgilerin farklı kaynaklardan derlenebilmesidir. Zamanla bu veri yapılarının, hatta veri kaynağı sistemlerin değişmesi gündeme gelebilir. Bu tür değişikliklerin sistemin tümü üzerindeki etkisini en aza indirmek için dinamik, esnek ve platform bağımsız veri yapılarına duyulan ihtiyaca XML teknolojileri cevap vermiştir. VeriBranch uygulamasında XML document olarak yazılabilen (serializable) bir veri birimi nesnesi kullanılır.

Gevşek Bağlantılı (Loosely Coupled) Modüller: VeriBranch uygulamasının esneklik (kolay uyarlanabilirlik) özelliği taşıması ve hızlı uygulama geliştirme metodlarının etkinliğinin arttırılması için uygulama katmanları arasında gevşek bağlantılar kurulmuştur. Günümüzde yaygınlığı giderek artan Web Servisleri teknolojileri de loosely coupled subsystems özelliğine göre dizayn edilmektedir. Loosely coupled sistemlerde bir modülde yapılan değişiklik diğer modülleri etkilemez. Böylece sistem değişiklikleri kısa sürede tamamlanabilir. VeriBranch uygulamasında loose coupling özellikle katmanlar arası bağlantılarda göze çarpar. Üst katmandan alt katmana yapılan çağrılar çağrılan obje code içinde statik olarak tanıtılmak yerine dinamik olarak yüklenmesi yoluyla gerçekleştirilir.

Kontrollü Uygulama Akışı: Uygulamanın RAD özelliğini taşıması ve karmaşıklığın zamanla artmaması amacıyla VeriBranch içinde gerçekleşen tüm işlemler aynı akış diyagramına ve belirli kurallara uygun bir şekilde gerçekleştirilir. Hata kontrolü, loglama ve raporlama aşamalarında yapılması gerekenler net olarak belirlenmiştir. Bu özellik programlama özgürlüğünü bir ölçüde sınırlamakla birlikte hata oluşma ihtimalini önemli ölçüde düşürmekte, test ve debug aşamalarında zaman kazandırmaktadır.

Önbellek (Cache) Kullanımı: Bir sistem arayüzü (middleware) uygulaması niteliği taşıyan VeriBranch, kaynak kullanımını en aza indirerek yüksek performans ve ölçeklenebilirlik hedeflerini gerçekleştirmek amacı ile kullanıcıya ve uygulamaya ait bilgileri bellekte tutar. Bu mekanizmada gerçekleştirilen işlemlerin transactional (ACID) özelliklerini korumasına dikkat edilir.

Karmaşıklığın Gizlenmesi (Encapsulation): VeriBranch uygulamasının hızlı uygulama geliştirme (RAD) etkinliğini sağlaması amacıyla bir bankacılık işleminin gerçekleştirilmesi için izlenen metodun kolay anlaşılabilir ve kısa sürede tamamlanabilir olmasına dikkat edilmiştir. Bu yüzden bankacılık işlemlerinin gerçekleşmesi sırasında kaynakların ve sistem servislerinin kullanımı ile ilgili detaylar ortak kullanıma açık nesneler içinde gizlenmiş ve bu nesneler basit bir arayüz ile servis verebilir şekilde tasarlanmıştır. Bunun yanı sıra bütün bankacılık işlemlerinin ve ortak özellikleri olan bankacılık işlem gruplarının standart olarak gerçekleştirdiği adımlar bir işlem sınıfı (transaction class) hiyerarşisi altında toplanmıştır. Yeni bir işlemin gerçekleştirilmesi için onu içinde bulunduğu işlem grubunun hiyerarşisine eklemek ve yeni yazılacak nesnede sadece o işlemin diğerlerinden farklı olarak yapması gerekenleri yazmak yeterli olmaktadır.